Rasulullah’ın (sas) Ümmeti’ne Vasiyyeti

Rasulullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) Ümmeti’ne Vasiyyeti

 Ebu Hureyre (radiyallahu anhu) rivayet ediyor:

Kim cemaatten ayrılır ve itaatten çıkar da bu hal üzere ölürse, onun ölümü cahiliye ölümü üzerinedir.

Kim de benim ümmetime karşı harb ilan ederek; onların iyisini ve kötüsünü ayırmadan onlara vurur, mümininin imanından korkmaz ve ahid sahibi olanın da ahdine bağlı kalmıyorsa, o kimse benim ümmetimden değildir. [*]

Kim de körlük [**] sancağı altında savaşır, asabiyet için gazaba gelir veya asabiyet için savaşır da öldürülürse, onun ölümü cahiliye ölümüdür.

(Ahmed İbn Hanbel, el-Musned:c.1/230 [Ahmed Şakir] Adurrezzak, el-Musannef:c.11/341, et-Taberanî, el-Mu’cemu’s-Sağir:c.1/89,el-Beğevî, Şerhu’s-Sunne:c.9,s.28)

[*]     Bugün Tunus, Mısır, Libya ve Yemen’de gördüklerimiz; bu Müslüman halkları yönetenlerin kim olduklarını bize öğretmektedir.

[**]    Bu, cahiliye asabiyeti, kabile ve ırk tassubuyla, bir diğer Müslüman kabileye veya ırka karşı Hakkı ve batılı gözetmeden savaşmadır. Milliyet ve Milliyetçilik kavgasının hükmü,  bu hadiste bize çok açık olarak beyan edilmiştir.