Bir Arabî’nin Ahmed İbn Hanbel’e Vasiyyeti

Bir Arabî’nin Ahmed İbn Hanbel’e Vasiyyeti

Ahmed İbn Hanbel (rh.a) Kur’an’ın yaratılmış olduğu fitnesinde elleri bağlı olarak Halife el-Me’mun’a götürülürken, er-Rahbe denen beldede bir kabileden adı Cabir İbn Âmir olan zahid ve abid bir adam yanına gelip dedi ki:

“Ey Sen! Bak bugün sen insanların huzuruna götürülüyorsun; sakın onlara fitne olacak bir şekilde davranma.

Bugün, insanların başı (İmamısın)  Sakın ha sakın, onların sana zorla kabul ettirecekleri fikrilerini kabul edesin. Eğer sen onların dediğine icabet edersen, [Kur’an’ın mahlûk olduğunu söylersen] onlar da senin kabulünün peşine düşerler. Böylece, kıyamet günü onların günahlarını üstlenirsin.

Eğer Sen Allah’ı seviyorsan, bu inandığın akide üzere sabret!

Bil ki: Seninle cennet arasında çok uzak bir mesafe yok, olsa olsa öldürülürsün..

Eğer öldürülmezsen, yine öleceksin.

Eğer öldürülmez de yaşayacak olursan, övülerek yaşamış olursun! ”

Ahmed İbn Hanbel, derdi ki. O adamın sözleri benim “Kur’an’ın Allah’ın kelamıdır, mahlûk değildir” itikadımı ve azmimi daha da güçlendirdi.”

* Ahmed İbn Yahya En-Necmî, Ahmed İbn Hanbel’in Hayatı